Een kijkje in een 'Earlybirds-reportage' [deel 3]

Na de reportage

Eenmaal thuisgekomen van de reportage, zet ik alle gemaakte foto's op mijn computer. Ik maak een voorselectie uit de beelden welke ik ga gebruiken en welke niet geschikt zijn om te delen met ouders. Denk hierbij bijvoorbeeld aan foto's waar de ogen van ouders gesloten zijn (of dit moet net de bedoeling zijn), waar de focus niet op het goede punt zit, etc. Deze foto's vallen af en komen niet in de galerij voor de ouders.

 

Daarnaast leveren we een bepaald aantal foto's af aan de ouders. Dit ligt tussen de 20 - 50 foto's. Hier mogen we niet onder of boven komen. Dit om ervoor te zorgen dat alle ouders een evenredig aantal foto's kan verwachten. (Bij een meerling mogen we tot 80 foto's aanleveren.)

 

Ik bewerk de foto's na in het programma 'Lightroom'. Dit is mijn favoriete programma en hier bewerk ik eigenlijk al mijn reportages in na. De stichting hanteert een frisse, heldere uitstraling in haar foto's. Gelukkig ligt dit dichtbij mijn eigen bewerkingsstijl, dus bewerk ik de foto's op mijn eigen manier na. 

 

Waar een 'earlybirds-fotograaf' regelmatig tegenaan loopt, is dat we op plekken komen waar het soms erg donker is. Ook zijn de ruimtes waar we fotograferen soms krap en moeten we elk hoekje benutten om een goede foto te kunnen maken. Geregeld vraag ik of de gordijnen open kunnen of zelfs een lamp aan. Want flitsen doen we niet! Dit zou veel te belastend zijn voor de baby. 

 

In de nabewerking betekent dit dat we flink wat licht toe moeten voegen aan de foto! Uiteraard probeer ik op locatie de foto technisch zo goed mogelijk te maken, maar soms is dat niet genoeg. Heel fijn is het dan dat er in Lightroom nog heel veel mogelijk is.

 

Wanneer ik alle geselecteerde foto's heb bewerkt (en dit is meestal een mix van kleur en zwart-wit), upload ik de foto's in Shootproof.

Uit privacy overwegingen zijn een aantal reportages onherkenbaar in beeld gebracht.
Uit privacy overwegingen zijn een aantal reportages onherkenbaar in beeld gebracht.

Wanneer de foto's in Shootproof staan, koppel ik in het systeem terug aan de stichting dat de reportage is afgerond. Zo weten de mensen die ervoor zorgen dat de ouders de foto's krijgen, dat de foto's zijn ge-upload. 

 

In shootproof hang ik ook het toestemmingsformulier waar ik het in deel 2 al over had. Ook plaatsen alle fotografen een extra foto in de galerij, waar onze naam en emailadres opstaan. Sommige ouders vinden het prettig om nog even een bedankwoordje naar de fotograaf te uiten. Door deze foto erbij te plaatsen, hebben de ouders alle contactgegevens die ze daarvoor nodig hebben. 

 

Naast alle foto's maken we ook een collage van de mooiste foto's uit de reportage. Deze collage wordt (bij toestemming) gebruikt bij een blog en voor sociale media. 

Ook deze collage wordt in Shootproof gezet. Op de collage is de naam van het kindje te vinden, maar ook de geboortedatum en de naam van de fotograaf. De collage maak ik op in Photoshop. Dit kan ik natuurlijk pas doen wanneer alle foto's helemaal klaar zijn in Lightroom. 

 

Wanneer ouders toestemming hebben gegeven voor een blog, dan schrijf ik deze en stuur ik de blog voor akkoord naar de ouders. Hoe goed we ook luisteren naar het verhaal van de ouders, soms kan het voorkomen dat we toch foutieve informatie in de blog zetten of misschien staan er zaken in die de ouders er liever niet in hebben. Daarom laten we de blog altijd controleren door de ouders, voordat de blog én collage naar de stichting worden verstuurd. 

 

Vaak plaats ik de blog die ik gemaakt heb, ook op mijn eigen website. Dit doe ik echter pas wanneer de blog online is op de website van de stichting. Zij hebben altijd de 'primeur'. 

Op mijn website vind je ook een selectie van de reportages die ik heb mogen maken. Alle reportage die te zien zijn, daar is toestemming voor gegeven. Op deze foto's staat altijd het logo van de stichting met mijn naam eronder. Ik zet bewust niet mijn eigen logo eronder, omdat dit er weer voor zorgt dat er naamsbekendheid is voor de stichting. En we willen zoveel mogelijk mensen attenderen op onze stichting, zodat we nog meer ouders blij kunnen maken met een reportage. 

 

Tijdens de reportage laat ik de ouders een voorbeeldalbum zien. Ouders kunnen ervoor kiezen een album op te laten stellen met de foto's uit de reportage. Dit album kunnen ouders tegen een gereduceerd tarief kopen en wij nemen ze verder alles uit handen. Ik krijg regelmatig van ouders terug dat ze geregeld het album er nog eens bij pakken om deze dierbare foto's te bekijken. 

Ik vind het altijd erg leuk om een beetje contact te houden met de ouders die ik heb ontmoet. Vaak krijg ik te horen hoe het met het kindje gaat of dat hij/zij naar huis mag! Dan doe ik altijd een klein vreugdedansje, want ik wens ouders en kind altijd alle goeds.

Heel soms mag ik kleintjes nogmaals op de foto zetten, maar dan uit eigen naam! Dat vind ik echt super leuk, want dan krijg ik de kans om het kindje weer te zien en kan ik zien hoe ze zijn gegroeid en hoe het nu met het gezin gaat!

 

Zo komen we aan het einde van deze driedelige blog-serie. Ik hoop dat ik jullie een kijkje heb kunnen geven in wat er allemaal komt kijken bij een 'Earlybirds-reportage'.  Ik vind het elke keer weer heel bijzonder om te doen! Ik vind het prachtig om mensen op deze manier te mogen ontmoeten en ze een steuntje in de rug te kunnen geven in een moeilijke periode. De wetenschap dat ouders ná het hele ziekenhuisproces heel veel steun halen uit mijn foto's, is voor mij de drijfveer om dit werk te blijven doen!

 

Ik ben ondertussen ruim een jaar vrijwilliger voor Stichting Earlybirds en heb 12 reportage mogen verzorgen en 17 kindjes en hun gezinnen mogen fotograferen! Dit blijft toch ontzettend bijzonder!

 

Heb je na deze blog-serie nog vragen voor me of wil je iets kwijt, laat het mij hier beneden even weten!

 

Lies hier deel 1 en deel 2 nog eens terug en bekijk hier een selectie uit de reportages die ik heb gemaakt.

 

Liefs, Danique

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Petra Rudolphus (zaterdag, 10 november 2018 18:48)

    Als ik wat meer ervaring heb, wil ik ook mezelf opgeven als vrijwilliger. Dank voor een inkijkje in het hele proces!

LIFESTYLE-FOTOGRAFIE, HOE WERKT DAT?

Hoi! Ik ben Danique van Gurp, natuurlijk licht én lifestylefotograaf uit Deventer, Nederland. Ik fotografeer mensen zoals ze zijn in het licht dat aanwezig is. Dat is wat lifestylefotografie is: het vastleggen van echte emoties en momenten, niets bedacht of gestuurd! Het enige wat gepland is aan een lifestylereportage zijn de kleding en de locatie. Die bepalen we voor de reportage in overleg. Alles wat tijdens de reportage gebeurt, leg ik voor jullie vast! Die ene liefdevolle blik van je partner, de slappe lach van je kinderen, dit zijn momenten die zo dierbaar zijn! Deze manier van vastleggen en mijn oog voor detail geeft een mooie weergave van het moment: een waardevolle herinnering om steeds weer op terug te kunnen kijken! Lifestylefotografie kan op verschillende manieren worden toegepast: in portret-, maar ook in trouwfotografie! Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen? Ik ontmoet je graag! Liefs, Danique


LET'S CONNECT

- Gecertificeerd natuurlijk licht fotograaf -

INFORMATIE

Danique van Gurp fotografie

[Natuurlijk licht én lifestyle fotograaf]

Deventer, Nederland

T: +31612244212

E: info@daniquevangurpfotografie.nl