Een kijkje in een 'Earlybirds-reportage' [deel 1]

'Voor de reportage'

Wie mij volgt op sociale media weet dat ik fotografeer voor Stichting Earlybirds. Aankomende zondag mag ik weer op pad! Daarom geef ik je een kijkje in wat ik voor, tijdens en na zo'n reportage allemaal doe! In drie blogs neem ik je mee in een reportage en vertel ik je alle ins en outs.

 

Stichting Earlybirds komt naar het ziekenhuis om ouders een kosteloze reportage aan te bieden. Ik leg met zorg, liefde en respect het kindje vast tijdens de dagelijkse routine. 

 

Wanneer een aanvraag binnenkomt bij de stichting krijgen wij, de fotografen, per mail een verzoek om de reportage te verzorgen. Als ik op korte termijn een reportage kan maken (binnen ongeveer 2 weken), dan accepteer ik de reportage en neem ik contact op met de ouders.

 

Samen met de ouders spreek ik een datum en tijd af en spreek ik altijd af in de hal van het ziekenhuis om daar elkaar even te ontmoeten. Zo krijg ik de gelegenheid de ouders nog even rustig te spreken voordat we samen naar het kindje gaan. Ik vind dit altijd een bijzonder moment. Je ontmoet elkaar, niet wetende wat deze ouders zeer recent mee hebben gemaakt. Ik vind het altijd heel bijzonder om hun verhalen te horen en hun emoties te voelen. Dit geeft voor mij altijd een extra laag aan een reportage. Ik kan ook meer de reportage induiken, wanneer ik het verhaal een beetje ken. 

 

Namens de stichting mag ik de ouders een presentje aanbieden. Dit zijn de birdjes. Hier zijn twee varianten van (en meestal krijgen ouders ze allebei): een 'Nicu' en een 'Birdje'. Links en rechts op de foto zie je een 'Earlybirdje' en in het midden een 'Nicu'. Het birdje mag pas gegeven worden als het kindje in een open bedje ligt. De Nicu mag bij het kindje wanneer hij nog in de couveuse ligt. Dit heeft te maken met de vulling die in het birdje zit. Hier zou vuil zich kunnen ophopen en kindjes die nog in de couveuse liggen hebben hier nog geen weerstand tegen. 

 

Ik heb thuis een enorme doos staan met allemaal birdjes, in allerlei kleuren en samenstellingen. Deze birdjes worden door hele lieve vrijwilligsters gehaakt. Daarna worden ze opgestuurd en gaan ze door een strenge keuring. Wanneer birdjes door de keuring komen, dan worden ze met zorg gewassen en verpakt en worden ze verzonden naar fotografen die birdjes nodig hebben. 

 

Birdjes die worden afgekeurd, worden niet weggegooid. Soms is het garen niet goed, of zetten de staartjes niet op de juiste wijze vast. Deze birdjes worden 'brusjes' genoemd. Broertjes en zusjes (boven de 2 jaar) krijgen deze birdjes, zodat zij ook een presentje krijgen wanneer ik langskom. 

 

Wat nog leuk is om te vertellen, is dat de staartjes van de birdjes staan voor de navelstreng. Ze zorgen ervoor dat kindjes zich veiliger voelen en daardoor ook minder aan hun draadjes van bijvoorbeeld de beademing trekken. 

Ook krijgen de ouders een magazine. In dit magazine staan allerlei artikelen die te maken hebben met vroeggeboorte. Voor ouders is het fijn om te lezen hoe andere ouders, in een soortgelijke situatie, omgaan met de vroeggeboorte van hun kind(eren). 

 

Op de dag zelf zorg ik dat mijn batterij voldoende opgeladen is en dat ik, naast de birdjes en het magazine, lege geheugenkaartjes bij me heb. Ook laat ik al mijn sieraden (ja, dus ook mijn trouwring) thuis. Dit is allemaal om te voorkomen dat ik het kindje blootstel aan eventuele ziektekiemen. 

 

Wanneer ik verkouden ben overleg ik met de ouders of de reportage doorgaat en of ik mondkapje gebruik. De gezondheid van het kindje staat voorop! Als het voor de gezondheid van het kindje beter is dat ik op een ander moment terug kom, dan doen we dat. 

 

Ik ontmoet de ouders in de hal van het ziekenhuis. Ik fotografeer voornamelijk in het Deventer ziekenhuis, Isala in Zwolle en het Gelre ziekenhuis in Apeldoorn. Dit kan ik bij de stichting aangeven. Deze ziekenhuizen vallen binnen mijn drie-kwartier-reistijd-grens. Om herkenbaar te zijn voor de ouders, hangt er een birdjes-sleutelhanger aan mijn camaratas en draag ik een badge van de stichting met mijn naam erop. 

 

Samen met de ouders loop ik naar de afdeling waar hun kindje ligt. Voordat we daar naar binnen kunnen, moeten we eerst ervoor zorgen dat onze handen goed gedesinfecteerd zijn. Dit gebeurt bij de ingang van de afdeling (en in sommige ziekenhuizen nogmaals voordat je de kamer betreedt). 

 

Eenmaal op de afdeling stel ik mijzelf even voor aan de verpleging en gaan we naar het kindje. Daar begint de daadwerkelijke reportage!

 

Lees in mijn volgende blog wat er allemaal gebeurd tijdens de reportage! Bekijk hier een aantal foto's uit eerdere reportages die ik gemaakt heb. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0

LIFESTYLE-FOTOGRAFIE, HOE WERKT DAT?

Hoi! Ik ben Danique van Gurp, natuurlijk licht én lifestylefotograaf uit Deventer, Nederland. Ik fotografeer mensen zoals ze zijn in het licht dat aanwezig is. Dat is wat lifestylefotografie is: het vastleggen van echte emoties en momenten, niets bedacht of gestuurd! Het enige wat gepland is aan een lifestylereportage zijn de kleding en de locatie. Die bepalen we voor de reportage in overleg. Alles wat tijdens de reportage gebeurt, leg ik voor jullie vast! Die ene liefdevolle blik van je partner, de slappe lach van je kinderen, dit zijn momenten die zo dierbaar zijn! Deze manier van vastleggen en mijn oog voor detail geeft een mooie weergave van het moment: een waardevolle herinnering om steeds weer op terug te kunnen kijken! Lifestylefotografie kan op verschillende manieren worden toegepast: in portret-, maar ook in trouwfotografie! Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen? Ik ontmoet je graag! Liefs, Danique


LET'S CONNECT

- Gecertificeerd natuurlijk licht fotograaf -

INFORMATIE

Danique van Gurp fotografie

[Natuurlijk licht én lifestyle fotograaf]

Deventer, Nederland

T: +31612244212

E: info@daniquevangurpfotografie.nl